Hello Vin !

Razendsnel en heel onverwachts werden wij op maandag verrast door een klein wondertje!

Kleine Vin werd geboren om iets na 11:00 ! Exact 4 weken te vroeg!
Net geen 2,5 kilo
Maar hoe klein en fijn hij ook is… hij is prachtig, perfect… Hello little Vin!

We hadden heel het weekend genoten van de big launch off the Elle Milla shop! Wat was dat een heerlijk gevoel zeg! Maanden leefde we hier naartoe en nu was het eindelijk zo ver!
De maandag stond vol gepland met de orders inpakken en versturen en zelfs weer nieuwe spullen gaan inkopen!
Maar daar stak kleine Vin een stokje voor!
Net zoals bij Cis had ik de avond ervoor een beetje een misselijk gevoel. Het eten s’avonds ging ook al iets moeizamer… Toen ik s’avonds in bed lag kreeg ik plots weeen!
Maar ik geloofde er eigenlijk niet veel van! dat kon toch niet? dat was veel te vroeg…
Ik had al vaker gehoord van voorweeën en aangezien ik ze niet bij de zwangerschap van Cis had gehad was ik er nu van overtuigd dat dit geen echte weeën waren!
Ik was trouwens super moe, want de nacht ervoor lag ik nog uren wakker alles in mijn hoofd te plannen! Want alles moest nog geregeld worden voor kleine Vin.

Dusss… met mijn “voorweeën” viel ik slaap…( nog even nam ik er de weeën timer bij… dat is zo’n makkelijk app die je op je iphone plaats!  en de weeën duurde langer dan een minuut en kwamen ook om de minuut terug…en toch was ik nog steeds in de veronderstelling dat er niets aan de hand was.)  Ik heb toch nog bijna 6 uur geslapen maar wel heel bewust dat ik heel die tijd pijn had van die weeën. Toen ik rond half 7 wakker werd en ik de pijn niet meer kon verdragen begon ik stilaan te beseffen dat er iets niet klopte… ik maakte Ties wakker en ook hij had niet meteen het besef dat er vandaag wel eens een kindje geboren zou worden!
We besliste om toch maar even langs het ziekenhuis te gaan, just te be sure… Ik stond recht en ik voelde plots mijn water breken…
Neeeee riep ik… dit kan nu toch niet?
Ik liep naar het toilet, maar dat was mijn water niet???? Overal zag ik bloed…
Ohnee dit was foute boel. Ik sloeg in paniek… wist niet meer wat ik moest doen!
Er stond nog niets klaar… geen tas met kleding voor mij of Vin, ik stond enkele minuten voor mijn kast te rommelen maar vond niets…
Ties maakte me duidelijk dat we echt niet konden wachten! We moesten NU vertrekken!
Ik belde men ouders op en die kwamen ondertussen kleine Cis ophalen!
Toen we in het ziekenhuis aankwamen bleek ik 8 cm ontsluiting te hebben,,, ik verloor veel bloed, maar daar moest ik mee geen zorgen over maken…
De bevalling ging gewoon beginnen!
En snel! want de tijd voor epidurale had ik blijkbaar niet meer!
Maar de pijn was ondraaglijk! Ik had nooit gedacht dat ik me zo zou aanstellen, maar ik heb daar vele vuile woorden door de kamer geroepen… en dat ik nooit meer in mijn leven ging bevallen! Ik kon niet goed puffen en ving weeeën totaal verkeerd op! “Ik zie sterretjes  FUCK! haha … echt waar als ik terug denk aan alles wat ik heb geroepen… schaam ik me dood! 🙂 )
Toen de gynaecoloog er aan kwam en het echo toestel erbij nam zag hij op een paar seconden dat de baby volledig in stuit lag!
Hij zei meteen… je mag kiezen… keizersnede of een natuurlijke bevalling!
Ik kreeg op dat moment net een wee en ik riep dat ik het allemaal niet aankon… en koos voor keizersnede…
En toch, toen ik naar hem keek merkte ik dat hij het vertrouwen had dat het met een gewone bevalling zou gaan lukken!
Hij stelde mij toch nog epidurale voor zodat ik kon ontspannen en inderaad… de prik was er nog maar net of ik kon weer ademen… en ik ademde nog enkele weeen goed weg!
Klaar om te persen…
Eerst moesten de vliezen nog breken…
Na enkele keren oefenen met wegduwen ging het steeds vlotter! ik perste alles eruit… zo hard ik kon! De bevalling van Cis was zo anders… ik voelde niet waar ik naartoe moest persen en ik had geen idee wat ik aan het doen was…
Nu ging het gewoon vanzelf… Tuurlijk met pijn… want na het breken van men vliezen moest eerst het kontje komen! Ik was zo bang dat er wat mis ging gaan, of dat hij vast zou zitten!
Maar na enkele keren persen een een mega knip was hij daar gewoon!
Hij lag op mijn buik… Ties knipte de navelstreng door en hij was er gewoon!
Zoooo klein… zo mooi… en zo Vin!
Echt ik hoorde hem huilen en kon het niet geloven! Zo onverwachts,… iets na 11 uur lag mijn tweede zoontje in mijn armen!
Ties en ik wisten het gewoon… ons gezinnetje is compleet nu. Dit was het!
Hallo kleine Vin! Wat ben je mooi!

Terwijl ik werd dichtgenaaid en verzorgt lag Vin in mijn armen… maar hij leek last te hebben van slijmpjes… hij zat echt met iets, want we kregen hem niet rustig!
Zo heeft hij een anderhalf uurtje of misschien 2 uurtjes bij ons geweest… maar hij werd niet rustig… hij bleef kreunen en hij stond iedere keer op het punt om slijmpjes uit te braken, maar er kwam niet echt iets uit.
Toen hebben ze hem meegenomen om te onderzoeken en nu ligt hij in de couveuse…
Zijn longen waren nog niet sterk genoeg en krijgt nu zuurstof bij!
Dit zou voorlopig zo’n 3 dagen gaan duren… ik ben benieuwd…
Gisteren voelde het zo raar… Ik was zo blij met mijn kindje maar ik kon er niet bij! Ik zag hem vechten en zoeken naar lucht en ik kon niets doen! Toen hij huilde kon ik hem niet troosten en ik vond het vreselijk! Zo erg dat ik niet meteen terug durfde gaan kijken!
Maar wat was ik blij dat ik terug ging… want enkele uurtjes later lag hij te huilen…
En toen ik stilletjes begon te zingen en over zijn ruggetje streelde begon hij stilaan rustig te worden en plots viel hij in slaap!
Ik had hem kunnen troosten! Dat voelde zo goed!

Deze ochtend zag hij er al stukken beter uit!
De bedrukte blik in zijn ogen was weg… hij pompte minder met zen longetjes en de hoeveelheid zuurstof was al wat afgebouwd…
Zijn oogjes waren open en hij bleef maar rondkijken en de aller schattigste geluiden maken!
Ik zie dat hij het beter doet… en ik hoop dat dit zo blijft gaan! Maar hij mag zen tijd nemen… we wachten wel! Hoe graag ik hem ook in men armen wil houden…. Hij moet eerst sterk genoeg zijn! Hij heeft alle tijd!

Ook grote broer Cis is ondertussen komen kijken! Aan het raampje dan wel… maar hij lachte terwijl hij “Baby Vin” zei… en toen ik daarna nog foto’s liet zien zei hij ” Nog een Vin he”! 🙂 Hij had nog nooit eerder de naam Vin gezegd en had het steeds over baby… Het feit dat hij nu meteen Vin zei deed me zo goed!
Dit gaat helemaal goed komen… ik kan niet wachten om Vin aan Cis voor te stellen, dat ze elkaar echt kunnen zien… kunnen aanraken!
Nog even wachten mama!

Dus… voorlopig gaat het goed! Ik moet nog wat herstellen, maar daar heb ik nu de tijd voor!

Ik wil graag nog even meegeven dat van zodra het kan ik al jullie orders op de post doe! Alles inpakken is me nog niet gelukt en ik beloof jullie dat van zodra ik thuis ben, met veel liefde jullie pakjes opstuur!
Keep you posted!

En uiteraard ben ik er snel terug met meer baby Vin nieuws!


  
Love,

Elle.