Even pauze

Sommige onder jullie zagen het al op Instagram, maar degene die zich afvragen waarom het hier al 2 dagen muisstil is, breng ik graag even op de hoogte!
Woensdag stond ik samen met mijn vriendje Cis op en we waren klaar om te genieten van “woensdag knuffeldag”. Dat verliep heel leuk en gezellig tot op de middag toen kreeg ik extreem harde steken in mijn buik! Ik wist meteen dat dit niet oke was… Toen ik na een half uur op de zetel lag en de pijn maar bleef duren belde ik Ties op om te zeggen dat hij moest komen! Ik lag daar met zoveel pijn en er liep nog een gekke peuter rond!
Ik kon niets doen en Cis zag dit als vrij spel. Hij gooide alles wat hij kon vinden op de grond, mijn toilettas met make up strooide hij de kamer rond! Hij kreeg een potje make up open en begon zich zelf en het huis met veel plezier vol te kleuren! Het appelsap vloog in het rond en de cracottes verspreide hij 1 voor 1 op het tapijt!
Niets kon ik doen… Maar ondanks alle pijn moest ik er zelf een beetje om lachen!
Toen Ties aankwam zouden we naar de spoed rijden… Maar toen ik rechtstond werd alles zwart voor men ogen!
2 x … Toen kwam de misselijkheid, opvliegers en moest de ambulance worden gebeld!
Na nog 1 keer flauwvallen werd ik met de ambulance meegenomen en het enige wat ik kon denken was… “Maar Cis moet zijn middag dutje doen! En hebben we wel een tut en pampers bij?”
Toen ik bij de spoed op een kamertje lag en mij steeds slechter begon te voelen kwam Ties aan met een slapende Cis in zijn armen! Toen ik hem bij mij lag werd jij even wakker en lachte zo lief naar me! Alsof hij wou zeggen… Alles komt goed mama!

De onderzoeken gingen langzaam! Het waren er ook best wel wat omdat ze niet meteen wisten wat er juist gaande was!
Toch geen blinde darm ontsteking! ( oef! ) want daar was ik altijd al zo bang voor!
Blijkbaar was er een cyste op mijn eierstok die gesprongen was. Hierdoor is er veel bloed in mijn buik terecht gekomen en dat deed dus zoveel pijn!
Tegen de avond begon de pijn zich steeds te verspreiden! Mijn schouderbladen trokken langs alle kanten… ( alsof je na hardlopen steken in je buik hebt… Maar dan op de plek van je schouders en dit dan maal 100)
Het werd erger en erger en ik draaide vaak even weg!
Toen ze me plots kwamen halen om naar het OK te gaan schrok ik zo hard!
Ik was nog nooit geopereerd! Er zat teveel bloed in mijn buik en dat moest eruit.Ik wist niet wat er zou gebeuren! En vertelde de verpleegsters dat ik bang was… En dat ze goed voor me moesten zorgen. Dat deden ze ook!
Na een dik uurtje werd ik weer wakker… Ik wou eigenlijk niet wakker worden, want ik was zo lekker aan het slapen!
Weer op de kamer ging ik een pijnlijke nacht tegemoet!
Die schouders deden echt pijn! Blijkbaar kwam dat door lucht die door de druk op mijn middenrif terecht kwam in de schouders ! Kan het nog gekker?
Inieder geval… Vannacht heb ik beter geslapen… Het ziet er allemaal al een stukje beter uit en mag straks het ziekenhuis verlaten om naar huis te gaan! Nog een weekje rusten zei de dokter maar dat moet wel lukken!
Ik kan niet wachten om straks weer met Cis te knuffelen… Ik heb hem zo gemist! Hopelijk doet hij nog niet te wild… Want mama kan nog niet veel verdragen! πŸ™‚
Gelukkig kan hij bij men ouders terecht! Nu zijn jullie up to date en ga ik nog even wat rusten!
Bedankt aan iedereen voor al die lieve berichten en telefoontjes! Jullie zijn The best! X
2015/01/img_9651.jpg

Love,
Elle.